Όταν ο κ.Κ αγαπούσε έναν άνθρωπο

''Τι κάνετε, ρώτησαν τον κύριο Κόυνερ, όταν αγαπάτε 
έναν άνθρωπο? Κάνω ένα σκίτσο του, αποκρίθηκε ο 
κύριος Κόυνερ, και φροντίζω να του μοιάζει.
Ποιό, το σκίτσο? Όχι, αποκρίθηκε ο κύριος Κόυνερ, 
ο άνθρωπος.''


Ιστορίες του κ.Κοϋνερ, Μπέρτολτ Μπρεχτ

...

Kυριακάτικο πρωινό,
χωρίς ηλεκρικό ρεύμα,
ελληνικός με κάρδαμο στο γκάζι και 
η εφημερίδα.

Μυρίζω εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά,
στο μπαλκόνι της γιαγιάς μου, πίσω 
από τα κάγκελα, που έπινα χυμό φλώρινα
και παρακολουθούσα τις καλοντυμένες
οικογένειες που επέστρεφαν από την εκκλησία
και μύριζε η ατμόσφαιρα μούχλα με ήλιο..

Θυμάμαι αχνά κ εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που 
μας έβρισκαν ξάγρυπνους να καπνίζουμε
μανιωδώς μπας κ φύγει η κατάχρηση.

Όπως κ εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά
που ξυπνούσαμε χαράματα για να συναντηθούμε
και να δούμε παιδικές ταινίες μαζί.
Εσύ μετά το γύρισες, έγινες πουτάνα και 
ναρκωμανής από ανάγκη, οχι για 
το κέφι σου..σου ξέφυγε..

Είχα και ένα συμμαθητή τον Δημήτρη, που
αγαπούσε τον Σαββόπουλο και μου έλεγε
πως περίμενε εκείνη την Κυριακή που θα 
έχεζε στην τουαλέτα και δε θα κατουρούσε 
αναγκαστικά..Ο Δημήτρης τώρα διασκεδάζει 
τον κόσμο σε κάποιο υπόγειο με κωμικές ατάκες
και σκέρτσα...

Και ήταν και εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που
ψαχναμε δικαιολογίες να βγούμε, να βρεθούμε και
να καπνίσουμε μιλώντας για την Κ και τα ψόφια κέφια...
και μετά ερχόταν το μεσημέρι που
δε θέλαμε να χωριστούμε και αργοπορούσαμε στο 
μεσημεριανό τραπέζι..και τρώγαμε ξύλο..
Γιατί? Γιατί εκθέταμε τους γονείς μας στους γονείς τους..
Ολόκληρο κυνήγι..απλά για τον καθωσπρεπισμό..

Και ήταν και εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που 
μπορούσαμε πια να βρεθούμε για όσο θέλαμε, 
πίνοντας καφέ, συζητώντας για τις εφημερίδες,
για αγοράκια και χαμουρέματα, για τον Αντόρνο 
και τον Αλτουσερ που τόσο αγαπούσες..

Και ήταν κ ο Γιώργος, αλλά ποτέ δεν ξυπνούσε αυτά τα 
Κυριακάτικα πρωινά, πάντα ερχόταν μετά, με βρεγμένο μαλλί, 
τα γκουλουάζ και έναν βαρύ σκέτο καφέ, να μας πει για
το κουρδιστό πορτοκάλι, για τις συναντήσεις της
ομάδας, για το στέκι, για τους ρότινγκ κράιστ,
για όλα τα πολιτικά ντοκυμαντέρ που κυκλοφορούσαν και
για κοριτσάκια και χαμουρέματα..


...

Τιτιβίσματα..

Σε λίγο θα αρχίσουμε να έχουμε ενοχές
κάθε που αλλάζουμε το κανάλι της Βουλής...

...

Μονόπρακτα #267394

Προγναθίζοντας το μίσος για  την 
ανθρωπότητα, την ώρα που πέφτει το καυτό 
νερό πάνω μου..κολλάω τη μάπα μου στο 
παγωμένο πλακάκι να γλιτώσει το έγκαυμα και 
αρχίζω να μουρμουρίζω ένα ψαλμό να με ακούσεις

Τελικά με ακούει ο περίεργος γείτονας,
αυτός που μέσα στα σκοτάδια φωνάζει 
''διεστραμμένε! ε διεστραμμένε..ανώμαλε''
και αναρωτιέμαι ...ανοίγω την τηλεόραση
να δω και υποθέτω οτι φωνάζει κάποιους σε κατι 
παράθυρα..

...

Και η Νέζα παραμιλάει,
βρίζει, είναι βρώμικη..

Η μάνα της γεμάτη ενοχές, ο πατέρας της μάλλον και αυτός
με σχιζοφρένεια, αδιάγνωστη. Η αδερφή της έγκυος, την κρύβουν
από τη Νέζα, να μη ζηλεύει. Το μονόπρακτο της Νέζα προτάσσει
τη εικόνα της σε μια καριόλα (καρέκλα), σε ένα μαύρο ξύλινο
πάτωμα..
ταπ ταπ ταπ..
κουνιέται και βρίζει..

χωρίς καμία αναλαμπή..


...

And then

μας σώσανε τα μυρμήγκια από βέβαιο θάνατο,
την ώρα που ερχόταν η φρουρά να μας 
αφανίσει


...
 
if-not-now

...

Τσάι βήχιο..

Είσαι μια πανέμορφη μπαρμπαρένσις
εισαι ο κρόκος του ματιού
είσαι γκοφρέτα φουντουκιού

Είσαι ζεστός σαν την κοιλια του γάτου
πυρετός εφήβου 
και κρασόμελο με κανέλα

Κανείς δεν τακτοποιεί σαν εσένα
Κανείς δεν νοστιμεύει το φαγητό όπως εσύ

Στα μάτια σου βλέπω 
σκηνές από το Funny Games
ακούω Bauhaus
και τα κλασικά της Motown

Αντάρτικες προδοσίες και εμμονές
ριζόχαρτο ζωγραφισμένο από το πρώτο έτος
και τα μολέσκιν σου να κρύβονται

Ακέραιος σαν το νερό του Ολύμπου
και τα ατοπήματά σου ακολάστως επεξεργασμένα

Κι άλλοτε, τέφρα από την Παλαιστίνη...

Σε παρατηρώ να τρως το αυγό σου
μαχαιροπίρουνο, ρίγανη,τσίλι
ο καφές σου σιγανός
κι ο ιδρώτας σου πιο νόστιμος και 
από έναν ζουμερό λωτό

Μήπως είσαι ξωτικό που ζητά να απαλλαγεί από
την αιωνιότητα

Ναι, ναι, είσαι το τέλος της αγαπημένης ταινίας
είσαι ένας δίσκος της blue note
είσαι οι διακοπές μιας εύπορης οικογένειας
στο χωριό το καλοκαίρι

Θα σε ονομάτιζα παρανοϊκή φουντουκιά
σαύρα της ερήμου 
για τη διατήρηση της υγρασίας

Τα μάτια σου όμως είναι πιο όμορφα

Τα δάχτυλα των ποδιών σου ίσια
σαν τη μπαγκέτα του Blakey  
το κοκκαλάκι σου σκληρό
αλλά τρυφερά καμπύλο 
Έτοιμο να αντιμετωπίσει την θηριωδέστατη
θάλασσα μου

Και εγώ κάθομαι δίπλα σου 

Είσαι μια χούφτα κλεμμένα σύκα
το αίμα από τις ρώγες των δαχτύλων 


...

Departures_30302030

  



να πάει να γαμηθεί κ η τελειότητα..


...

'Cos I own this town..

Η αβεβαιότητα είναι η μαγεία στη ζωή, 
έτσι λέει ένας φίλος..
Και εσείς τρυφερή μελαγχολία και ερωτεύσιμη
κατάθλιψη να πάτε να γαμηθείτε. 
Σας σνομπάρουμε, αποθώντας το ψυχαναγκαστικό
φορτίο της ψυχαναλυτικής ερμηνείας των πάντων.
Αψηφούμε την τραγωδία σας με ηρωϊκό
προσωπείο και ζούμε πάντα σε αυτό που 
υπάρχει : 
Στον ηλεκτρισμό στην άκρη του σύρματος.

...

 




...

Disintegrate #3006752

Συμπάσχεις με τις κατασκευασμένες 
κοινωνικές υστερίες
και ύστερα τι?

Κολλάει η σάρκα μου στο ταβάνι ακούγοντας
ένα και μόνο τραγούδι
Αλλά πρόσεξέ με!
Η αγάπη δεν είναι συναισθηματισμός και καλή 
πρόθεση..είναι η μέγιστη προσπάθεια
της αυθυπέρβασης.

Ακούς?

Ή έχεις χαθεί στην επικράτεια του εικονικού..?


...

Ο Αγγλικός Δίκαιος είναι σωστός...

Το παράθυρο θολωμένο, 
η κίνηση ανυπόφορη..
οι κόρνες ανελέητες..
''Μπορείτε να ανοίξετε σας παρακαλώ
λίγο το παράθυρο?έχει πάρα πολύ ζέστη''.
 Αφήνει το κινητό
''Ναι δεσποινίς, κλέινω και τη θέρμανση''.
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..

Μετά από λίγο..

-Το ξέρετε οτι κάθε Τετάρτη γίνονται 
πλειστηριασμοί? ''
-Τι εννοείτε?
-Κάθε Τετάρτη κάνουν πλειστηριασμους στα σπίτια
των ανθρώπων
-Α ναι? δεν ήξερα οτι ήταν μόνο τετάρτες
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..
-Ναι και μαζεύονται εκεί που γίνονται 
καμιά εικοσαριά άτομα και τους εμποδίζουν.
Εγω δεν ανήκω πουθενά, αλλά..
-Ε, καλά κάνουν
-Ναι ναι..

 Ανεβαίνοντας την Αγγελάκη...

-Από τον Μάρτιο θα ισχύσει το αγγλικό δίκαιο εδώ
και θα αλλάξουν όλα
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..
-Τι εννοείτε?
-Το ξέρετε το αγγλικό δίκαιο?
-Οχι, δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε
-Να, για τους πλειστηριασμούς.
Θα αλλάξουν όλα

Μου λέει τι γίνεται εδώ με τις τράπεζες κ την 
εφορία

-Και τι θα γίνεται απο τον Μάρτιο δηλαδή?
-Ε να, ο αγγλικός δίκαιος είναι πιο σωστός, 
δηλαδή, εγώ που έχω τρία σπίτια που απόκτησα από 
την προηγούμενη δουλειά μου, τώρα έχω ταξί..
δεν μπορώ να πληρώνω το ίδιο με αυτόν που
δηλώνει 50.000 το χρόνο
-Δηλαδή θα είναι αναλογικός ο φόρος εννοείτε?
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..

Καμία απάντηση

-Και αυτα που έγιναν το ΣΚ δε θα γίνονται, μόνο
εδώ συμβαίνουν αυτά.Καταστροφές για έναν κατάδικο
και για ένα παιδί που εντάξει, έφυγε, να βγαίνουν οι ανάρχικοι
να τα σπάνε όλα
-Ναι μα δεν..
-Ακου κοπελιά, ξέρω εγώ από που προέρχονται αυτοί
οι αναρχικοί..ξέρω σας λέω..
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..
-Μμμμ
-Εγώ δούλευα κάτω στην Αθήνα, προσωπική φρουρά 
σε βουλευτές..μην κοιτάς τώρα που είμαι στο ταξί
-Μμμ
-Για όλα φταίνε ολοι έτσι πως καταντήσαμε
-Ε όχι, δεν φταίνε όλοι το ίδιο..
-Οχι κοπελιά, άκου τα ξέρω από μέσα
Η πίτα έχει δώδεκα κομμάτια, όλοι
έχουν από ένα, και ο Τσίπρας, το παλικάρι
δεν το συμπαθώ, αλλά δεν τον κρίνω δεν τον 
έχω δει..Ξερεις γιατι φταίει? γιατί έπρεπε να μαζεψει
τη ΔΗΜΑΡ, τον Καμμένο, τη Χρυση Αυγή και να 
τους πει, λοιπόν μάγκες, αύριο παραιτούμαστε όλοι από
βουλευτές..
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..
-Ναι μα..
-Κοπελιά,  η γυναίκα μου είναι ξαδέρφη
και κολλητή τηςγυναίκας του Τράγκα και τα λέμε.
Και τι διαφορά έχει δηλαδη η Κανέλλη από μια
βουλευτίνα της ΝΔ? Στην Εκάλη μένουνε, 
μερσεντές έχουνε, τι διαφορά έχουν.
-Μμ, μα
-Καμία, κοπελιά..και να σου πω και κάτι,
η χώρα πρέπει να κάνει αυτό που λέει ο Ρώσος. 
-Και τι λέει δηλαδή?
-Κυβέρνηση Τσίπρα με Καμμένο και πρόεδρο τον Καραμανλή
-χχαχαχ (γελάω αυθορμήτως..)
-Κοίτα κοπελιά (πάει κ ο πληθυντικός), ο Κωστάκης
είναι καλό παιδί, το ΔΝΤ τον πλησίασε κ είπε οχι
αλλά φοβήθηκε  από μέσα...ξέρεις, άτομο που
δεν έχει πάει στρατό, έχει λεφτά κ τέτοια είναι πιο
λιγόψυχος..και αυτός εμπιστευόταν τους δικούς του και 
είχε τομάρια δίπλα του. Αυτός έκανε συμφωνία με τον Ρώσο
και θέλανε να τον φάνε-για το αέριο λέω. 
Και φοβήθηκε, για αυτό έφυγε.
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..
-...
- Και αν δεν γίνει αυτό που σου είπα, θα πάμε σε πόλεμο με
την Τουρκία. Ο Νταβούτογλου γιατί ήρθε? Και στις 6 του μήνα?
Για να ασχολείται ο κόσμος με άλλα, με τον πεθαμένο και τον
φυλακισμένο. Και κοπελιά, ξέρεις τι ζήτησε έτσι?
-Τι?
-Τζαμί, εδώ, εδώ, πίσω από τον Άγιο Δημήτριο και στην..
-Εδώ μπορείτε να με αφήσετε
-Κοπελιά πάντως, καλά θα κάνεις να ψηφίσεις Τσίπρα..
-Εγώ θα ψηφίσω Καμμένος,τα ρέστα σου, για να βγει και 
αυτός..
-Καλή συνέχεια..καλή τύχη.
-Γεια σου κοπελιά
σλάπ σλουπ οι υαλοκαθαριστήρες..

...

Και εσύ τώρα μην ανησυχείς, είπαμε, ο αγγλικός
ο δίκαιος έρχεται να τα αλλάξει όλα
...

Endless talking

Mη ζεις το δράμα σου μπροστά μου.


...

Watching on the VCR

 


Σαββατόβραδο κάπου.
Στη Νέα Υόρκη,
Σ'ενα υπόγειο,
Ακούγοντας μουσική,
Στο σκοτάδι.
Ένα κουτί μπύρας.
Ένα τσιγάρο.
Ελαφρύ μούδιασμα στα χέρια.
Παγανιστική ευφορία.


...

A coat of arms IV:

As if all the nights were super nights 

...

Restoration_ 260602

Κάθε σκηνή ξεκινάει με ένα τσιγάρο.
Τώρα προστέθηκε και το τζιν-ελαφρύ,
με στυμμένο λεμόνι και σόδα.
Ο αέρας θέλει οπωσδήποτε να παραβιάσει
την ιδιωτικότητά μου.
Η συναισθηματική χειμερία νάρκη
δοκιμάζεται από  μουσικές προσομοιώσεις.
Έλουσα το κεφάλι μου και θυμήθηκα
τη γιαγιά μου. Πολύ σκληρή γυναίκα.
Μας έλουζε με κατσαρόλες στο νεροχύτη.
Πνιγόμουν και την ικέτευα να σταματήσει.
Δεν σταματούσε.
Ο Ιούνης, ναι ο Ιούνης μου τη θυμίζει.
Πηγαίναμε μαζί στο βουνό για
το καλοκαίρι μόλις τελείωνε το σχολείο.
Την ανάγκαζε η μάνα μου να με πάρει.
Είχε και αυτή έτσι κάποιον να ξεσπά πάνω του
την αγρίμια της.
''Αργύρη''φώναζε και εγώ σουζα. Έντρομος
έτρεχα να δω τι έκανα πάλι.
Και η μάνα μου ήταν σκληρή.
Με άφησε ένα ολόκληρο καλοκαίρι να
σπαράζω στο κλάμα, σε ένα παραθεριστικό
κέντρο. Ικετευα -ξανά- να με πάρει.
Έπαιρνα το bmx και έτρεχα κάθε πρωί
να την πάρω τηλέφωνο. Και έκλαιγα με
λυγμούς, αλλά αυτή εκεί..ανάλγητη.
Ο ρεσεψιονίστ στενοχωριόταν, μου έλεγε
δεν θα σου δώσω γραμμή αν κλαις Αργύρη μου..
και με κοίταζε με τρυφερότητα και λύπη.
Αυτός ήταν ο Ανέστης. Δεν θυμάμαι το πρόσωπό του.
Αν ημουν κορίτσι ίσως το θυμόμουν.
Καταπράσινο το ξενοδοχείο, μεγάλα πλατάνια
παντού,ιτιές και κόκκινα τσιμεντένια παγκάκια.
''Συναισθηματική πανούκλα''.Τελεία.

(''Το ξενοδοχείο'',Αργύρης,εκδ Γήρας)

...