. . ... . .

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

Στον Βόμβο της Κανονικότητας

Μητροπολιτικός πανικός
--->>

<<--going up the country..

...

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Βουτηγμένη στο βιβλίο μου- το τσιγάρο,
το μουσείο, το χαλίκι, η μεταλλική καρέκλα..
Κάπου εκεί..στην υπόκοφη βοή της πόλης,
κάτω από τσιμεντένιους ουρανους.
Στα κρυφά ψιθυρίσματα τα πάντα καταρρέουν
και χτίζονται ξανά..
Κάπου εκεί..ξεχύθηκε η ευφροσύνη απροσποίητη,
ασυγκράτητη..στράφηκε ντροπαλά, προς το μέρος μου,
με τη μακιαβελική της γοητεία και μου
έδωσε το ζοφερό και απόκοσμο φιλί της...

zenit 12xp
...

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Βίος ανεόρταστος

Η Παναγιωταρέα εκπρόσωπος τάφου σε μια
ενταφιασμένη αισθητικά κοινωνία.
Η ελιά του μπαμπά μου κοντέυει να του κλείσει
εντελώς το μάτι.
Από δω και πέρα αυτό θα αποκαλούμε
αυτοάνοσο. Την αυτοπροστασία του σώματος στην
τηλεόραση.
Θα κλείνει το μάτι, το αυτί δε θα ακούει,
τα χέρια δε θα μπορούν να πιάσουν το τηλεκομάντερ,
η μύτη δε θα μυρίζει τη σαπίλα των τηλεοπτικών
παραθύρων και η γεύση θα είναι καταδικασμένη
στην τσιγαρίλα.
Η ηλικιωμένη κυρία, απέναντι από το παράθυρο του
γραφείου μονίμως πετάει από τον πέμπτο τις βρωμιές
της κάτω.
Από το διπλανό μπαλκόνι στο σπίτι,πετάχτηκε
καναπές ολόκληρος απέναντι, στην αυλη του
εγκατελειμένου σπιτιου. Αυτό έγινε πρωί πρωί, να
μην τους δει κανείς. Μόνο να τους ακούσει μες το
όνειρο.
Έτσι είναι σαν να μην το έκαναν αυτοί.
Η εκδίκηση της αυτοκαταστροφής είναι η χειρότερη,
εκεί κατέληξε κάποιος που αγαπούσε πολύ.
Και μετά μου είπε οτι απλά ήθελε να κοιμηθεί
ξαπλωμένος στο πιο βαθύ και σκοτεινό σημείο του
ίδιου του εαυτού.
Στο τρένο, κάπου έξω από την Αλεξάνδρεια,
ακούστηκε από τον κύριο που καθόταν δίπλα, ''τστστσ..'',
για τους γύφτους που απλά θέλανε να επιβιβαστούν, και
περίμενε τη δική μου συναίνεση. Έτσι είναι, σε αυτές τις
δημοκρατίες όλα γίνονται για τη συναίνεση.
Πρότζεκτ. Η καινούρια θρησκεία των νεοχίπστερ και μη.
Όλοι εμπλέκονται σε ένα πρότζεκτ και δίνουν ένα νόημα
στον ελεύθερο χρόνο τους.
Το χειρότερο είναι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις τον
εαυτό σου στον ελεύθερό σου χρόνο.
Ο Νικήτας διαβάζει μυθολογία,και χρησιμοποιώντας
οποιοδήποτε επιστημονικό επιχείρημα, την αποκαλεί
''κάψουλα στο χρόνο''.
Ο Νικήτας είναι φουσκωτός πολύ.
Ήθελε να κάνει άλλα, αλλά οι γονείς του τον παρέσυραν
να σπουδάσει.''Αν ήξερε ο άνθρωπος πόσο δυνατός είναι
θα κυνηγούσε τα όνειρά του'' μου είπε, ντυμένος στη μπλε
στολή του.
''Εγώ έπρεπε να πάω γυμναστική ακαδημία, να
γίνω τούμπανο χωρίς αναβολικά, να κάνω αυτό που μου
αρέσει, να ανοίξω ένα γυμναστήριο και να είμαι ανεξάρτητος''.
Η πικρία του Νικήτα ξεπερνά ακόμα και τη λέξη ''τούμπανο''...
Η οδύνη είναι σήμα κατατεθέν της ανθρώπινης ύπαρξης..
δεν ελαττώνεται όταν σουρουπώνει, αντιθέτως...

Σεπτέμβριος, Δευτέρα, Συννεφιά..

...

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014

In the Absolute urgency of now...

βαρέθηκα τα αχ και βαχ...

...

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014

A Bossa Nova for you Madame

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2014

140807_Στα παλιά μεταλλεία..

Μαίρη...
μου θυμίζεις τη φίλη του Πορτνόυ,γι'αυτό σου
έδωσα αυτό το κοινότυπο όνομα.Για
αυτό τώρα εντρυφώ σε ποιήματα του Καββαδία
και τρέχω σε συναυλίες εντέχνων και ατέχνων
και γι'αυτό βρέθηκα ακόμα και στο
φεστιβάλ της ΚΝΕ ακούγοντας Θηβαίο.

Και είμαι διακοπές Μαίρη μου, και γουστάρω
και κολυμπάω ακριβώς πάνω στις φυσαλίδες που
δημιουργούν τα βατραχοπέδιλά σου και τρελαίνομαι.
Και Μαίρη αλήθεια σου λέω, είμαι ο άλλος Αργύρης,
άλλος, άλλος, άλλος...

Και Μαίρη, εγώ παρότι δεν είμαι εβραίος, κουβαλάω
χιλιάδες ενοχές, αλλά τώρα δα, να τώρα, τις αφήνω
πίσω, για να βγάλω φωτογραφίες αυτούς που βγάζουν
φωτογραφίες τον καλλιτέχνη.

Και Μαίρη μου, κουρδίζομαι και εγώ με τους μουσικούς,ναι ναι,
κουρδίζομαι στην αλμύρα της αδειανής νυχτερινής παραλίας
που θα με φιλοξενήσει.
Και Μαίρη μου, παρότι μου θυμίζεις τη γκόμενα του
Πορτνόυ, εγώ είμαι ερωτευμένος μαζί σου
και νιώθω τον πρώτο έρωτα ξανά σ'αυτό το βραδυνό παραλήρημα,
εδώ στα μεταλλεία με τη σκουριά και την εγκατάλειψη.

Είμαι ερωτευμένος Μαίρη μου και ας σου βρήκα
αυτό το κοινότυπο όνομα. Μαίρη μου, εδώ στο μαντρί
της ΚΝΕ, με την μπουρδολογία περί ναρκωτικών,στο
ανυπέρβλητο ρεμπετολαϊκό γλέντι, κάτω από το φεγγάρι..
εδώ...

Αχ και εσύ λαϊκέ μου εργάτη με τη χαίτη, χόρεψέ μου,
χωρίς το πανό και το λάβαρο,
πες μου την ιστορία του πόνου σου με το χορό και το χαμόγελό σου.

Και εσύ Μαίρη μου,
σκέψου την επανάσταση, έτσι..με μπύρες και χαμόγελα..

Στην έκσταση της απρέπειας ρε Μαίρη...στην υγειά της..
και άσε τον πληρωμένο σταρ να πίνει μόνος του ωσάν σύντροφος..

Και ναι ρε Μαίρη, ναι ρε, μετά τους Wipers, με φτιάχνει το ρεμπέτικο που ακούω εδώ,τώρα, και θέλω να κάνουμε έρωτα δυνατό,
να δακρύζουμε και να ανατριχιάζουμε μέχρι να χύνουμε κάτω από το φεγγάρι,
με τους προβολείς από τα αυτοκίνητα να μας
φωτίζουν στην αναχώρηση..
και εσύ να χασκογελάς και να δακρύζεις..

Και άσε τους άλλους να μυρίζουν τον
παραλογισμό τους: την σαπίλα της παιδικότητάς τους...

ε ναι ρε Μαίρη...

...

Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014

At midnight ...

''Δεν είμαι πια αυτός που ήμουν...''
της ψιθύρισε ο Αργύρης.
Χαμογέλασε, έστριψε
ένα τσιγάρο και άραξε πίσω στο μαξιλάρι

...

Outrun the avalanche

to the cameras rolling

...

Τρίτη 22 Ιουλίου 2014

Για τη νίκη ρε!

Εαν θέλεις να γευτείς την καθαρή
αίσθηση οτι είσαι θυελλωδώς ζωντανός,
μην καταργείς την άσχημη πλευρά
της ύπαρξής σου..για κανένα λόγο.

...

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Τέτοια νύχτα μαγεμένη και γλυκιά...

''Η ψυχή είναι απλώς ένας άστατος άνεμος κύριε
Καράνο, μια δόνηση των φωνητικών χορδών, ίσα ίσα
για να παριστάνει κανείς ότι είναι κάποιος, κάτι..''

...