Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

















Kυριακάτικο πρωινό,
χωρίς ηλεκρικό ρεύμα,
ελληνικός με κάρδαμο στο γκάζι και 
η εφημερίδα.

Μυρίζω εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά,
στο μπαλκόνι της γιαγιάς μου, πίσω 
από τα κάγκελα, που έπινα χυμό φλώρινα
και παρακολουθούσα τις καλοντυμένες
οικογένειες που επέστρεφαν από την εκκλησία
και μύριζε η ατμόσφαιρα μούχλα με ήλιο..

Θυμάμαι αχνά κ εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που 
μας έβρισκαν ξάγρυπνους να καπνίζουμε
μανιωδώς μπας κ φύγει η κατάχρηση.

Όπως κ εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά
που ξυπνούσαμε χαράματα για να συναντηθούμε
και να δούμε παιδικές ταινίες μαζί.
Εσύ μετά το γύρισες, έγινες πουτάνα και 
ναρκωμανής από ανάγκη, οχι για 
το κέφι σου..σου ξέφυγε..

Είχα και ένα συμμαθητή τον Δημήτρη, που
αγαπούσε τον Σαββόπουλο και μου έλεγε
πως περίμενε εκείνη την Κυριακή που θα 
έχεζε στην τουαλέτα και δε θα κατουρούσε 
αναγκαστικά..Ο Δημήτρης τώρα διασκεδάζει 
τον κόσμο σε κάποιο υπόγειο με κωμικές ατάκες
και σκέρτσα...

Και ήταν και εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που
ψαχναμε δικαιολογίες να βγούμε, να βρεθούμε και
να καπνίσουμε μιλώντας για την Κ και τα ψόφια κέφια...
και μετά ερχόταν το μεσημέρι που
δε θέλαμε να χωριστούμε και αργοπορούσαμε στο 
μεσημεριανό τραπέζι..και τρώγαμε ξύλο..
Γιατί? Γιατί εκθέταμε τους γονείς μας στους γονείς τους..
Ολόκληρο κυνήγι..απλά για τον καθωσπρεπισμό..

Και ήταν και εκείνα τα κυριακάτικα πρωινά που 
μπορούσαμε πια να βρεθούμε για όσο θέλαμε, 
πίνοντας καφέ, συζητώντας για τις εφημερίδες,
για αγοράκια και χαμουρέματα, για τον Αντόρνο 
και τον Αλτουσερ που τόσο αγαπούσες..

Και ήταν κ ο Γιώργος, αλλά ποτέ δεν ξυπνούσε αυτά τα 
Κυριακάτικα πρωινά, πάντα ερχόταν μετά, με βρεγμένο μαλλί, 
τα γκουλουάζ και έναν βαρύ σκέτο καφέ, να μας πει για
το κουρδιστό πορτοκάλι, για τις συναντήσεις της
ομάδας, για το στέκι, για τους ρότινγκ κράιστ,
για όλα τα πολιτικά ντοκυμαντέρ που κυκλοφορούσαν και
για κοριτσάκια και χαμουρέματα..


...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου