Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Στο κα(σ)σετόφωνο





Περιδίνηση και διάθλαση
στο φως, στα χρώματα
στο φως, στα χρώματα.


Εκτίναξη στα τέσσερα 
σημεία του ορίζοντα,
σε όλα τα σημεία του ορίζοντα,
σε κάθε σημείο του χώρου,
στο άπειρο.


Mε ιλιγγιώδη ταχύτητα,
φλόγες γλύφουν τα πλευρά, το στήθος.
Πάνω από λιβάδια καταπράσινα.


Να ’μαι, έρχομαι, 
ήρθα, εδώ είμαι,
Χριστέ μου επιτέλους 
να ’μαι,
εδώ, εδώ, εδώ,
εδώ,εδώ, εδώ, 
εδώ.


Εμείς, εγώ, εμείς, εμείς, εμείς,
να περνάμε μέσα από τοίχους, 
χόρτα, δένδρα.
Να κυλιστούμε, να εκτιναχτούμε 
χωρίς βαρύτητα.
Να παίζουμε και να γελάμε, 
να γελάμε, να γελάμε.


Ότι είχαμε θεωρήσει “ήλιος” φαντάζουν
αδύναμες λάμπες σε μουντό τοπίο 
από παροπλισμένες χίμαιρες.
Εδώ το φως λούζει, διαπερνά.

Κάθαρση, έκσταση, διάχυση,
εκτίναξη, περιδίνηση, διάθλαση.
Ράγες φωτεινές που τέμνονται στον αέρα,
εκτείνονται στο άπειρο, διαθλώνται, 
διασκορπίζονται,λειώνουν και γίνονται
καταρράκτες από φως και χρώματα.

Το σώμα μετεωρίζεται αφήνοντας μία γλυκιά
και υπέροχη αίσθηση στο στομάχι.
Χρώματα ξανά μη-ειδωμένα που αλλάζουν συνέχεια. 

Παίζουν. Τυλίγονται. Επιταχύνονται. Ζωογονούν.

Ουσία,ουσία,ουσία
ουσία,ουσία,ουσία

Το εδώ γίνεται παντού και πάντα, όλα ενοποιούνται.

Όπως όταν κουνάς νωχελικά το κεφάλι σου
δεξιά-αριστερά, πάνω και κάτω.

Οι εικόνες ενώνονται όλες σε μία 
που τα περικλείει
και τα περιλαμβάνει όλα,
όλα τα ενοποιεί και τα κατανοεί, 
αισθάνεται και πραγματώνει.
Τα αντίθετα ενώνονται χορεύοντας.

Πανηγύρι, γιορτή, λαχτάρα, ανάσα, ζωή.



...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου